NACHT VAN DE FILOSOFIE FRYSLÂN 2018
zaterdag 21 april • Blokhuispoort • Blokhuisplein 40 • Leeuwarden

 __________________________________________________________________________________

VERBEELDING AAN DE MACHT beeldNvdFF 2

Mensen stellen zichzelf graag centraal, als middelpunt van het heelal of als kroon op de schepping. Onze ideeën en verbeelding hebben ons ver gebracht. Maar zijn wij de enigen die zich een voorstelling kunnen vormen over omgeving, toekomst en alternatieven? Wij leven in een omgeving die wij denken te beïnvloeden, of is dit slechts inbeelding en worden wij bepaald door de wereld om ons heen?


De menselijke geschiedenis is een bonte optocht van ideeën en paradigma's. Soms kantelen ze, soms evolueren ze. Blijkbaar kunnen we niet zonder verbeelding. Niet in de inrichting van onze samenleving en niet in het dagelijkse leven. Hoe groot is de impact van onze denkbeelden en kunnen we ons werkelijk andere werelden voorstellen? En als we onze voorstellingen letterlijk verbeelden door middel van kunst, ziet iedereen dan wel hetzelfde?

Sommigen denken dat ze niet creatief zijn en geen verbeelding hebben. Doe mee en ervaar waar verbeelding uit bestaat, welke talen zij spreekt en hoe het werkt. Ontdek hoe je door maken en bewegen je verbeelding wakker roept. Ervaar zelf hoe waarneming, gevoel en gehoor impact hebben op je ideeën en je beeld van de wereld. Kinderen hebben niet het kader waarin volwassenen denken. Werkelijkheid en mogelijkheden doen zich anders aan hen voor. Zij zijn daarmee vrijer en kunnen we iets van hen leren? Misschien is onbevangenheid wel de eerste stap. Zet die stap met ons.

 

 

Met o.a.:

  • Bastiaan Blaauw
  • Petra Bolhuis 
  • Albert Bouwman
  • Jan Bransen
  • Koos Buist
  • Ignaas Devisch
  • Jan Drost
  • Gooitsen Eenling
  • Dimitri Goossens
  • Ger Groot
  • Erik Heijerman
  • Marli Huijer
  • Lies van Huet
  • George Kabel
  • Arjen Kleinherenbrink
  • Marjolein Lanzing
  • Jannah Loontjens
  • Floris van der Marel
  • Frank Meester
  • Theo Meereboer
  • Evert Meijer
  • Marlou van Paridon
  • Kris Pint
  • Judith Spijksma
  • Jelle de Visser

 

Naar de sprekers.... 

De namaakbare mens
Meteen al na het succesvolle opstarten van de eerste elektronische computer door de Duitse ingenieur Conrad Zuse in mei 1941, is er gespeculeerd over de mogelijkheid van kunstmatig intelligente machines die in staat zijn de mens te verdringen van allerlei gebieden die voordien als typisch menselijk werden beschouwd, waarbij de termijn waarbinnen dat zou gebeuren op twintig jaar werd gesteld.


Nu, zo’n vijfenzeventig jaar later, zijn er op zowel lichamelijk als geestelijk gebied inderdaad aanzienlijke vorderingen geboekt, maar afgezien van brute kracht en rekensnelheid, is er nog geen kunstmatig intelligente machine gefabriceerd die in de buurt van een mens komt. Er worden weliswaar geregeld wereldkampioenschappen voetbal tussen teams van computergestuurde robots georganiseerd, waarbij Nederland met talenten als Van der Tandwiel en Van Perslucht hoge ogen gooit, maar volgens de ware voetballiefhebber blijven dat toch lachwekkend klunzige vertoningen. Op geestelijk gebied moet de mens wat rekenvaardigheid betreft zijn meerdere weliswaar in de kunstmatig intelligente machine erkennen, maar als het op creatieve activiteiten aankomt lukt het maar niet de mens te evenaren, laat staan te overtreffen en blijven de kunstwerken van Bach en Mondriaan, hoewel goed te simuleren, op zich uniek.

De oorzaak van de onoverbrugbare kloof tussen mens en machine moet worden gezocht in de enige eigenschap waarmee de mens zich van de rest van de wereld onderscheidt: de mens bestaat niet alleen zoals de rest dat ook doet, maar de op koolstofstructuren gebaseerde mens is zich daar ook van bewust, en dat blijkt door op silicium gebaseerde intelligente machines nog steeds niet na te maken. In existentieel-filosofische termen zou gesteld kunnen worden dat de bewuste mens, naast een machinaal te reproduceren rationele geest, ook over een gevoelsmatig werkende ziel beschikt. Sommige deskundigen gaan er vanuit dat het slechts een kwestie van tijd is voordat het wel zal gaan lukken een van de mens ononderscheidbaar mechanisch product te maken, maar de termijn daarvoor wordt nog steeds op twintig jaar gesteld, en dat zal voorlopig ook wel zo blijven. Er is wel gesuggereerd dat het probleem kan worden opgelost door in de computertechnologie over te stappen van silicium op koolstof, maar bewuste structuren op basis van koolstof maken we natuurlijk allang, alleen noemen we dat voortplanting.

Mensen zullen dus altijd wel gewoon mensen blijven en machines machines, met ieder hun eigen bijzondere eigenschappen. Het is voor ons ook veel bevredigender om iets geheel nieuws verzonnen te hebben – zoals we bijvoorbeeld met het wiel hebben gedaan − dan iets te hebben nagemaakt wat de natuur al veel eerder en veel beter vóór ons heeft gedaan.